Πώς μετράς την ωριμότητα;

  Σε χρόνια; Σε εμπειρίες; Σε ιδέες; Σε κιλά; Σε τι; Μεγαλώνεις. Ωριμάζεις;
 Γίνεται ένας άντρας 35 χρονών να είναι το ίδιο ώριμος με μία έφηβη στα 16 της; Τι πρέπει να έχει ζήσει ένας άνθρωπος για να χαρακτηριστεί από το κοινωνικό σύνολο ή, έστω, απ'το περιβάλλον του, ώριμος;
 Συχνά λένε ότι οι γυναίκες είναι πιο ώριμες απ'τους άντρες. Λένε επίσης ότι αν δεν δουλέψεις στη ζωή σου δε θα ωριμάσεις ποτέ. Ότι αν μπορείς να συμπεριφερθείς στον κοινωνικό σου περίγυρο με συγκροτημένο το είναι σου θεωρείσαι ώριμο άτομο. Προσωπικά διαφωνώ με όλα, σε μεγάλο βαθμό, αν όχι κάθετα.
 Ώριμος θα γίνεις μόνο και μόνο όταν έρθει η στιγμή να καταστείς υπεύθυνος για τη ζωή ενός άλλου ατόμου και καταφέρεις να φροντίσεις επαρκώς τις βιολογικές και τις κοινωνικές του ανάγκες, χωρίς ωστόσο να παραμελήσεις εσένα. Δε μεστώνει το μυαλό σου μόνο και μόνο επειδή περνούν τα χρόνια. Αν μέσα σ'αυτά τα χρόνια δεν έχεις κάνει τίποτα αξιόλογο για κάποιον άλλον, τότε δεν μπορείς να θεωρείς ότι είσαι ώριμος και ολοκληρωμένος άνθρωπος. Τον εαυτό σου τον ξέρεις, ξέρεις τις ανάγκες του και τις αντοχές του. Τι γίνεται όμως όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τα χαρακτηριστικά μιας άλλης ψυχής; Μη βιάζεσαι να βγάλεις πόρισματα με γνώμονα το εγώ σου. Ώριμος είναι ο άνθρωπος ο σοβαρός, όχι ο σοβαροφανής.

Παραπαραπαραπαραπαραπαραπαραπαραπαραπαραπαραπρόπερσι

Μέχρι τα 5 μου πίστευα...

• ότι οι Queen ήταν οικογενειακό συγκρότημα όπου ο Freddie Mercury ήταν ο πατέρας των υπόλοιπων μελών. Τραγουδούσε η γυναίκα του Freddie, η Queen, που δεν εμφανιζόταν ποτέ γιατί ήταν χοντρή.
• ότι τα λυκειόπαιδα είναι πουρά
• στο χρυσό δοντάκι
• στον Άι Βασίλη
• ότι το "παλιόφιλε" και το "ψωμάκι" είναι βρισιές.
• ότι όλα τα τραγούδια στο ραδιόφωνο παίζονται επιτόπου, ζωντανά, από τους καλλιτέχνες.

• ότι στην εκκλησία υμνούμε το Χριστό και το Δία μαζί
• ότι στην εκκλησία οι άνθρωποι πηγαίνουν για να κάθονται- να σηκώνονται- να ξανακάθονται- να ξανασηκώνονται
• ότι αν κόψεις μόνος σου τα μαλλιά σου θα βγάλεις αίμα απ'το στόμα
• ότι τα τραγούδια που περιέχουν τις λέξεις "Ψηλορείτης" και "Κρήτη" είναι κρητικά
• ότι ο Νίκος Ξυλούρης ήταν αρχάγγελος μαζί με το Ραφαήλ, το Μιχαήλ και το Γαβριήλ
• ότι η γυναίκα μένει έγκυος με ένα φιλί στο στόμα
• ότι η Ελλάδα και η Δανία είναι οι μοναδικές χώρες στον κόσμο
• ότι μιλάω αγγλικά (τη γλώσσα των Δανών παρεμπιπτόντως) λέγοντας συνέχεια "μπιρσμπιρσμπιρς".(beers-beers-beers; Πιθανόν. Είχα προφορά πάντως.)
• ότι τα στρουμφάκια μένουν στη Φτέρη
• ότι ένα αυτοκίνητο μπορεί να κάνει προσπέραση στο φεγγάρι αν στρίψει το τιμόνι.

Πρέπει να είχα φάει πολύ δούλεμα όταν ήμουν νήπιο.

Συνειρμός ΙΙΙ (Ο μονόλογος της αϋπνίας)

"Ωραία... Επιτέλους ύπνος".

(Κλείνει τα μάτια)

"Κουραστική μέρα σήμερα. Να πάω να κάνω τα χατίρια όλων. Βέεεβαια, τι ανάγκη έχω εγώ... Τέλος πάντων".

(Γυρνά ανάσκελα, φτιάχνει το μαξιλάρι, ξαναξαπλώνει)

"Πωω, τώρα"...

(Γυρνάει στο πλάι, αγκαλιάζει τα γόνατα και προσπαθεί να χαλαρώσει)

"Ωχ, το θερμοσίφωνο το έκλεισα; Κάτσε, έκανα μπάνιο... Έβαλα τα ρούχα στα άπλυτα... Ντύθηκα... Αχ ναι, ναι το έκλεισα όταν πήγα να πιω νερό. Σωστά".

(Γυρνάει μπρούμυτα)

"Ωραία. Έναν τύπο να μου κάνει μασάζ με ενυδατική θέλω τώρα. Πλάκα πλάκα ωραία η ενυδατική που μου πήρε η Νάντια. Τι μυρίζει, τριαντάφυλλο και γιασεμί; Ναι, ναι γιασεμί. Περίεργος συνδυασμός αυτά τα δύο. Γιασεμί. Για Σε Μι. Εκείνη εκεί η Κινεζούλα και καλά με τις αδερφές της που πήγε η καθεμία στον πρίγκηπα από ένα λουλούδι... Και αυτός διάλεξε τη Για Σε Μι... Πού το βρήκε όμως το λουλούδι αυτή; Πω... Έλα... Πού το'χε βρει μωρέ; Θα σκάσω τώρα".

( Σηκώνεται, παίρνει το βιβλίο απ'το ράφι)

"Υάκινθος... Χρυσάνθεμο... Να 'το. Άντε γαμ...! Ναι μωρέ, το πουλί της το 'χε πάει"...

(Κλείνει το βιβλίο και το αφήνει στο γραφείο. Ξαπλώνει.)

"Άντε, καληνύχτα. Τικ-τακ-τικ-τακ-τικ-τακ. Δε θα έπρεπε να υπάρχουν ρολόγια στις κρεβατοκάμαρες. Αποσυντονίζουν όποιον προσπαθεί να κοιμηθεί. Τικ-τακ-τικ-τακ-τικ-τακ. Μεγάλη επιτυχία το 4 minutes με το Justin. Πόσος καιρός πάει από τότε; Κάποια στιγμή πρέπει να κοιμηθώ. Σοβαρά. Τι κάνουν για τον ύπνο; Προβατάκια. Ένα προβατάκι... Δύο προβατάκια... Τρία προβατάκια... Τέσσερα προβατάκια"...

(5-6 λεπτά αργότερα) 

"Εκατόν δώδεκα προβατάκια... Εκατόν δεκατρία προβατάκια... Καλά. Δε θα κοιμηθώ ποτέ. Σαν εκείνο το παιδάκι που δεν κοιμόταν μέχρι τα 3 του. Πώς έζησε; Ντάξει, θα ξεκουραζόταν αλλά θα είχε το R.E.M. It's the end of the world as we know it... Λα λα λα... Έλα, μην τραγουδάς γαμώτο, κοιμήσου καμιά ώρα. Θα σηκωθώ να κάνω κωλοτούμπες να κουραστώ μπας και ταβλιαστώ μετά. Μπα, ασ'το, θα τους ξυπνήσω. Μουσική. Πού είναι το κινητό; Ωχ... Η μπαταρία εξαντλείται; Άι γαμ... Τώρα βρήκες... Μαλ... Φορτιστής; Να 'τος. Ωραία. Για να δούμε. Α, να. I'm not awake yet, I haven't opened my eyes... Η ειρωνία ξέρω γω. Εγώ παλεύω να κοιμηθώ, αυτός παλεύει να ξυπνήσει. Μην με ξυπνάς απ' τις έξι... Δεν έχω περάσει και κανα τραγούδι από Στρουμφάκια για περίπτωση ανάγκης. Πώς σολάρει όμως ο άνθρωπος. Ε, έμπνευση, ταλέντο... Gonna be on time... Gonna be on time... Gonna be on time... Gonna be"...

(Καληνύχτα)

Συναυλία των Unkle στην Αθήνα, 9-4-2011.

Στοιχεία συναυλίας:
Συγκρότημα: U.N.K.L.E.
Support artist: Zebra Tracks
Χώρος: Vox (Iερά Οδός)
Τιμή εισιτηρίου: 30 ευρώ
Doors open: 20:30

  Περίμενα αρκετά ανυπόμονα τη συναυλία αν και υπάρχουν καλλιτέχνες που θα ήθελα πολύ περισσότερο να παρακολουθήσω live. Παρ' όλ' αυτά, οι UNKLE έχουν κάτι το ιδιαίτερο, μουντό και "ταξιδιάρικο" ταυτόχρονα. Στο χώρο φτάσαμε ακριβώς την ώρα που αναγραφόταν στο εισιτήριο. 5 λεπτά αργότερα οι πόρτες άνοιξαν και το κοινό μπήκε στο κέντρο. Η αλήθεια είναι πως, όταν έμαθα ότι θα παίξουν στο Vox ξαφνιάστηκα δυσάρεστα. Κράταγα τις επιφυλάξεις μου όμως. Τελικά ο χώρος διέψευσε κι εμένα και πολλούς άλλους. Με εξαίρεση την αφίσα του Τερζή απ'έξω που ήταν, όπως και να το κάνουμε, παράταιρη, μέσα ήταν διαμορφωμένο κατάλληλα για ένα καλό οπτικοακουστικό show. Highlight: Οι ομπρέλες-φωτιστικά στην οροφή.
 Πιάσαμε την πλεονεκτικότερη θέση, στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου, φάτσα φόρα το κοινό και η σκηνή σε όλη της την έκταση, ενώ ταυτόχρονα ένιωθες πολύ κοντά στους καλλιτέχνες. Περίπου μια ώρα μετά, εμφανίστηκαν οι Zebra Tracks. Το συγκρότημα αυτό δεν το είχα καν ακουστά. Ξεσήκωσαν αρκετά, ωραία εμφάνιση, τα τραγούδια τους όμως δε σού έμεναν και θύμιζαν πιο ερασιτεχνική προσπάθεια, κάτι όχι απαραίτητα κακό βέβαια. Δεν ήταν άσχημοι πάντως.
 Αφού τελείωσαν οι Zebra Tracks, έγινε ένα σχετικό sound check και στήσιμο της σκηνής. Λίγη ώρα αργότερα, ξεκίνησε η μουσική και τα εφέ στην οθόνη και εμφανίστηκε το συγκρότημα. 4 άτομα επι σκηνής, πολύ δυναμικές παρουσίες σε μια καλοστημένη συναυλία. Τα εφέ θα μπορούσαν να είναι κάπως καλύτερα, με μεγαλύτερη ποικιλία και ο ήχος λίγο πιο καθαρός. Δεν μάς πείραξε και ιδιαίτερα όμως, παραήταν εντυπωσιακοί οι ίδιοι και η μουσική τους για να δοθεί βάση σε αυτά. O κόσμος ήταν ενθουσιώδης, συμμετείχε και αποτέλεσε σημαντικότατο μέρος της συναυλίας. Οι UNKLE έπαιξαν όλα τα "σουξέ" (βλέπε Burn my Shadow, Lonely souls), ευχαρίστησαν το ελληνικό κοινό με ιδιαίτερη θέρμη και έκλεισαν τη συναυλία με ένα encore τριών τραγουδιών, με τελευταίο το In a State.
 Αν σάς δοθεί ευκαιρία να τους δείτε, μην τους χάσετε. Αξίζουν πραγματικά.

Θρησκείες και θρησκευόμενοι

  It was, of course, a lie what you read about my religious convictions, a lie which is being systematically repeated. I do not believe in a personal God and I have never denied this but have expressed it clearly. If something is in me which can be called religious then it is the unbounded admiration for the structure of the world so far as our science can reveal it. (Albert Einstein, 1954)

  Λεπτό το ζήτημα, πολυδιάστατο και τραβάει ώρες συζήτητησης. Λογικό, εφόσον και πάλι, σε αποτέλεσμα δε θα καταλήξουμε ποτέ. "Υπάρχει Θεός; Πώς δημιουργήθηκα; Ποιος είμαι; Πού πάω;" και τα λοιπά αιώνια ερωτήματα. Mεγάλη πλειονότητα της ανθρωπότητας έχει καταλήξει να πιστεύει στο χριστιανισμό και τις διάφορες μορφές του. Κι όμως, ο χριστιανισμός είναι η πιο αμφιλεγόμενη θρησκεία απ'όλες.
 Ενώ σαν θρησκεία τη σέβομαι στο έπακρον, ο τρόπος που οι "οπαδοί" της την υποστηρίζουν με απωθεί, κάτι που δε νομίζω πως είναι μόνο δικό μου πιστεύω. Ας εξηγηθώ για να μην παρεξηγηθώ: Ο χριστιανισμός είναι μια θρησκεία που όπως όλοι ξέρουμε προβάλλει τα ιδανικά της ανιδιοτελούς αγάπης προς τον κάθε συνάνθρωπο. Αυτό δε σημαίνει πως είναι όλο αγάπες και λουλούδια. Και ο χριστιανισμός έχει τα μελανά του σημεία (πάντα ως θρησκεία), δε συγχωρούνται πάσης φύσεως σφάλματα με μια απλή εξομολόγηση στον παπά. Κατά την Αποκάλυψη του Ιωάννη ο Ιησούς καταδικάζει σε θάνατο και "εξορία" όσους έχουν σχέση, όχι μόνο τις αρρωστημένες πράξεις των Νικολαϊτών, αλλά με την υπεροψία, τη "χλιαρότητα" κ.ά. Αν κάποιος μελετήσει το χριστιανισμό μέσα από αντίστοιχες καταγραφές θα καταλάβει πως είναι μια θρησκεία άξια σεβασμού, η οποία περιέχει όλο το φάσμα των ηθικών αξιών που διδάσκεται ένας άνθρωπος.

 Η ατυχής ερμηνεία όμως κάποιων θρησκευτικών κειμένων αλλά και η φύση του ανθρώπου να μην αρέσκεται στην προσωπική ταλαιπωρία για την ευτυχία άλλων έχει οδηγήσει το χριστιανισμό εδώ που είναι σήμερα: Μια θρησκεία με φανατικούς οπαδούς ή περιφρονητές. Επανειλημμένα έχουμε κατακρίνει Νεοφαρισαίους, οι οποίοι στα λόγια και στα ραντεβού τους με την εκκλησία είναι απόλυτα τυπικοί, παρ'όλα αυτά μόνο χριστιανούς δεν μπορείς να τους πεις. Επανειλημμένα έχουμε δει και άτομα που όταν τους μιλήσεις για χριστιανισμό θα σε κοιτάξουν ειρωνικά και θα σου πουν: "Είναι δυνατόν να πιστεύω σε μ***κίες";
 Ανοίξτε λίιιγο τα μάτια σας και τα αυτιά σας. Λίγο. Η σχέση ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και μία θρησκεία δεν είναι ανάγκη να είναι "Πιστεύω-στον-αρχηγό-της-άρα-ανταμείβομαι-ειδάλως-τιμωρούμαι". Ψάξε λίγο την κάθε θρησκεία, την ιστορία της, τι πρεσβεύει και βγάλε τα συμπεράσματά σου. Θα δεις ότι εν τέλει θα σεβαστείς περισσότερο αυτή που ταιριάζει περισσότερο στην προσωπικότητα και τις ηθικές σου αξίες. Ναι, πιάνεται και ο δωδεκαθεϊσμός. Δεν νομίζω να πιστεύεις ακόμα πως οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν όντως σε υπαρκτά πρόσωπα που κατοικούν στον Όλυμπο και έχουν τους ανθρώπους για μαριονέτες. Ονόμασαν με μεγάλη ενδελέχεια ανώτερες δυνάμεις και διηγήθηκαν τις σχέσεις τους μέσω των μύθων που σώζωνται ως σήμερα. (Προσωπικά πιστεύω ότι ο δωδεκαθεϊσμός είναι η πιο ευφυής και ψαγμένη θρησκεία που έχω συναντήσει).
Επιτέλους, πάψτε να μπλέκετε μια θρησκεία με τους οπαδούς της.

Εξεταστική: Το μαρτύριο που δε θα τελειώσει ποτέ.

  Κι ούτε θα αρχίσει έτσι όπως το πάμε. Εκεί που όλα τελειώνουν, το Τμήμα ΔΕΣ Παντείου αρχίζει! Γιατί ναι, είναι ωραίο να σου δίνουν περισσότερο χρόνο να προετοιμαστείς για να γράψεις καλύτερα. Τι γίνεται όμως όταν θες να τελειώνεις με τις εξετάσεις για να καθορίσεις τις προτεραιότητες σου αλλιώς και να μην σπαταλάς το χρόνο σου σε άχρηστα διαλείμματα που δεν αρκούν όμως για να τα αξιοποιήσεις όπως θες;
 Έτσι όπως πάμε, μάς κόβω να δίνουμε τον Ιούνιο μαζί με το εαρινό και τα μαθήματα του χειμερινού εξαμήνου. Για να μαζευόμαστε λέω εγώ με κάτι απεργίες των ΜΜΜ κάθε τρεις και λίγο!Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί στην Ελλάδα πάει η εκπαίδευση κατά διαόλου!

Ήρθες πάλι, τρελό, θεότρελο καρναβάλι

  Mε αφορμή το πατρινό καρναβάλι που ξεκίνησε πριν λίγες μέρες άρχισα να σκέφτομαι την όλη ατμόσφαιρα, τι συμβαίνει κάθε χρόνο, το πώς σκέφτεται ο καθένας όταν επιλέγει τι θα ντυθεί φέτος κι άλλα πολλά. Το σίγουρο είναι ότι και φέτος θα γίνει της Πόπης με τα καρναβάλια που θα δούμε.

 Παρατηρώ, λοιπόν, ότι υπάρχουν ορισμένες στάνταρ στολές που σίγουρα θα δεις σε ένα αποκριάτικο πάρτυ:

Τα κορίτσια περιμένουν πώς και τι να φτάσουν οι απόκριες καθώς έχουν τη δυνατότητα να γδυθούν όσο πρέπει προκειμένου να υποστηρίξουν τη στολή τους.

• Γατούλα, ποντικάκι κι άλλα μέλη του ζωικού βασιλείου: Μια κοπέλα που θέλει να αναδείξει το ναζιάρικο εαυτό της επιλέγει είτε ένα κορμάκι, είτε μικροσκοπική μπλουζίτσα και ακόμα πιο μικροσκοπικό σορτσάκι/φουστίτσα. Αυτό που σε βοηθάει να ξεχωρίσεις τι ζώο έχει ντυθεί είναι τα αυτάκια και η ουρίτσα που συνοδεύουν το υπόλοιπο outfit.
• Νοσοκόμα: Ένα αξιοπρεπές αποκριάτικο πάρτυ έχει πάντα τη νοσοκόμα του. Αν πάθει τίποτα κανένας να μην πάει η κοπέλα να του πάρει το σφυγμό; Λέμε τώρα! Κι εδώ που τα λέμε, όλο και κάποιο έφραγμα θα πάθει κάποιος όταν η "αδελφή" έρθει μέσα στα μούτρα του με το αβυσσαλέο ντεκολτέ που ξεπροβάλλει περήφανο μέσα απ'το μισάνοιχτο άσπρο πουκάμισο με τον κόκκινο σταυρό στο στήθος.
• Μαθήτρια: Είναι η στολή της τελευταίας στιγμής. Καρό φουστίτσα, μπλουζάκι/πουκάμισο και κορδέλα. Έτοιμη.
• Αγγελάκι ή διαβολάκι: Αυτή κι αν είναι στάνταρ στολή. Κάθε κοπέλα που σέβεται τον εαυτό της έχει ντυθεί ή έστω έχει σκεφτεί σοβαρά το ενδεχόμενο να ντυθεί κάτι από αυτά τα δύο, ή κάτι παρεμφερές τέλος πάντων. Είναι οι πιο εφετζίδικες στολές του καρναβαλιού που πάντα (μα πάντα) κάνουν αίσθηση.

 Εν πάση περιπτώσει, το συμπέρασμα είναι πως, για κάποιο λόγο, όταν έρχεται το καρναβάλι, το γυναικείο φύλο καταβάλλεται από μια ανεξέλεγκτη επιθυμία να ικανοποιήσει έστω και πλασματικά όλα τα φετίχ του αντρικού φύλου. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, υπήρχε "φαλλική" γιορτή στην αρχαιότητα αντίστοιχη του καρναβαλιού όπου οι άντρες ντύνονταν φαύνοι και έτρεχαν γυμνοί επιδεικνύοντας στις γυναίκες τα "κάλλη" τους. Μάλλον οι ρόλοι αντιστράφηκαν.

Απ' την άλλη τα αγόρια δείχνουν να είναι πιο πολύ μέσα στο κλίμα των αποκριών. Παρ'όλα αυτά, αρκετοί επιλέγουν να κινηθούν εκ του ασφαλούς:

• Cowboy: All time classic, πάντα καλόγουστο και στυλάτο. Οι άντρες βγάζουν το παιδικό τους απωθημένο να γίνουν Πιστολέρο, ελπίζοντας πώς με το νεροπίστολό τους θα χτυπήσουν και καμία από τις νοσοκόμες που κυκλοφορούν δεξιά κι αριστερά.
• Γκοθάς-πανκιό-μεταλλάς-ράπερ-χίππης: Τα μουσικά ρεύματα στην ακραία μορφή τους παίρνουν μέρος στο καρναβάλι. Θέλοντας να προσδώσουν στην προσωπικότητά τους μελαγχολικά /αλήτικα /arghhh /yo /give-peace-a-chance στοιχεία αντίστοιχα επιλέγουν κάτι από αυτά τα 4. Είναι η αντίστοιχη επιλογή της τελευταίας στιγμής για τους άντρες, καθώς τα περισσότερα από αυτά που θα φορέσουν τα βρίσκουν στη ντουλάπα τους.
• Γυναίκα: Ε, βέβαια. Κάθε χρόνο υπάρχουν και οι "καραγκιόζηδες" της παρέας που αναλαμβάνουν το χιουμοριστικό τόνο του πάρτυ. Μόνο που το αστείο έχει παλιώσει. Ωραία, έβαλες το τακούνι(μόνο οι πολύ θαρραλέοι), τη φούστα και την περούκα. Και; Το πολύ πολύ να αναρωτηθούν αν όντως έχεις ντυθεί ή αν κάνεις πιάτσα στη Συγγρού. Βρες πιο συγκεκριμένη θεματολογία. Να! Κοίτα από πάνω τις στάνταρ επιλογές των κοριτσιών κι εμπνεύσου.

 Οι άντρες λοιπόν, υποτίθεται πως αναλαμβάνουν να κρατήσουν το αστείο πνεύμα του καρναβαλιού, αλλά φαίνεται ότι έχουν στερέψει από ιδέες.

 Κι όχι μόνο άυτοί εδώ που τα λέμε. Λίγο πολύ όλοι μας έχουμε χάσει το μπούσουλα. Πού είναι η δημιουργικότητα και το χιούμορ; Το καρναβάλι πλέον δεν είναι έθιμο που μας ωθεί να αναδείξουμε τη φαντασία μας αλλά έθιμο όπου ο καθένας κρύβει τον πραγματικό του εαυτό πίσω απο ρηχές ιδέες και χιλιοειδωμένες στολές. Ποιος χαίρεται τη στιγμή που τελειώνουν οι απόκριες; Κανείς. Γιατί; Γιατί μαζί με αυτές θάβεται για ένα χρόνο η δυνατότητα του καθενός να δείξει προς τα έξω έναν άλλον εαυτό. Αν και μερικοί δεν πτοούνται... Μεταμφιέζονται όλο το χρόνο... Όσο για το φετινό Βασιλιά Καρνάβαλο; Έχω πολλούς υπόψιν μου.