Συνειρμός ΙΙΙ (Ο μονόλογος της αϋπνίας)

"Ωραία... Επιτέλους ύπνος".

(Κλείνει τα μάτια)

"Κουραστική μέρα σήμερα. Να πάω να κάνω τα χατίρια όλων. Βέεεβαια, τι ανάγκη έχω εγώ... Τέλος πάντων".

(Γυρνά ανάσκελα, φτιάχνει το μαξιλάρι, ξαναξαπλώνει)

"Πωω, τώρα"...

(Γυρνάει στο πλάι, αγκαλιάζει τα γόνατα και προσπαθεί να χαλαρώσει)

"Ωχ, το θερμοσίφωνο το έκλεισα; Κάτσε, έκανα μπάνιο... Έβαλα τα ρούχα στα άπλυτα... Ντύθηκα... Αχ ναι, ναι το έκλεισα όταν πήγα να πιω νερό. Σωστά".

(Γυρνάει μπρούμυτα)

"Ωραία. Έναν τύπο να μου κάνει μασάζ με ενυδατική θέλω τώρα. Πλάκα πλάκα ωραία η ενυδατική που μου πήρε η Νάντια. Τι μυρίζει, τριαντάφυλλο και γιασεμί; Ναι, ναι γιασεμί. Περίεργος συνδυασμός αυτά τα δύο. Γιασεμί. Για Σε Μι. Εκείνη εκεί η Κινεζούλα και καλά με τις αδερφές της που πήγε η καθεμία στον πρίγκηπα από ένα λουλούδι... Και αυτός διάλεξε τη Για Σε Μι... Πού το βρήκε όμως το λουλούδι αυτή; Πω... Έλα... Πού το'χε βρει μωρέ; Θα σκάσω τώρα".

( Σηκώνεται, παίρνει το βιβλίο απ'το ράφι)

"Υάκινθος... Χρυσάνθεμο... Να 'το. Άντε γαμ...! Ναι μωρέ, το πουλί της το 'χε πάει"...

(Κλείνει το βιβλίο και το αφήνει στο γραφείο. Ξαπλώνει.)

"Άντε, καληνύχτα. Τικ-τακ-τικ-τακ-τικ-τακ. Δε θα έπρεπε να υπάρχουν ρολόγια στις κρεβατοκάμαρες. Αποσυντονίζουν όποιον προσπαθεί να κοιμηθεί. Τικ-τακ-τικ-τακ-τικ-τακ. Μεγάλη επιτυχία το 4 minutes με το Justin. Πόσος καιρός πάει από τότε; Κάποια στιγμή πρέπει να κοιμηθώ. Σοβαρά. Τι κάνουν για τον ύπνο; Προβατάκια. Ένα προβατάκι... Δύο προβατάκια... Τρία προβατάκια... Τέσσερα προβατάκια"...

(5-6 λεπτά αργότερα) 

"Εκατόν δώδεκα προβατάκια... Εκατόν δεκατρία προβατάκια... Καλά. Δε θα κοιμηθώ ποτέ. Σαν εκείνο το παιδάκι που δεν κοιμόταν μέχρι τα 3 του. Πώς έζησε; Ντάξει, θα ξεκουραζόταν αλλά θα είχε το R.E.M. It's the end of the world as we know it... Λα λα λα... Έλα, μην τραγουδάς γαμώτο, κοιμήσου καμιά ώρα. Θα σηκωθώ να κάνω κωλοτούμπες να κουραστώ μπας και ταβλιαστώ μετά. Μπα, ασ'το, θα τους ξυπνήσω. Μουσική. Πού είναι το κινητό; Ωχ... Η μπαταρία εξαντλείται; Άι γαμ... Τώρα βρήκες... Μαλ... Φορτιστής; Να 'τος. Ωραία. Για να δούμε. Α, να. I'm not awake yet, I haven't opened my eyes... Η ειρωνία ξέρω γω. Εγώ παλεύω να κοιμηθώ, αυτός παλεύει να ξυπνήσει. Μην με ξυπνάς απ' τις έξι... Δεν έχω περάσει και κανα τραγούδι από Στρουμφάκια για περίπτωση ανάγκης. Πώς σολάρει όμως ο άνθρωπος. Ε, έμπνευση, ταλέντο... Gonna be on time... Gonna be on time... Gonna be on time... Gonna be"...

(Καληνύχτα)

Συνειρμός ΙΙ

  Yπάρχουν φορές που θες να εκφράσεις αυτό που νιώθεις, αλλά δεν μπορείς. Γιατί; Γιατί δεν υπάρχουν οι λέξεις. Δεν υπάρχει μια λέξη ή μια πρόταση που να χωράει αυτό που αισθάνεσαι.
 Θέλω να φωνάξω στην οικογένειά μου ότι την αγαπάω, αλλά δεν μπορώ. Έχω ξεχάσει πότε ήταν η τελευταία φορά που τους το είπα. Γιατί; Γιατί μού φαίνεται λίγο, μικρό. Αν λέγεται αγάπη αυτό που νιώθεις για ένα άτομο που γνώρισες χθες και που φίλησες σήμερα, αν λέγεται αγάπη αυτό που νιώθεις όταν ακούς ένα παλιό hit των Beatles, τότε πώς λέγεται αυτό που νιώθεις όταν συνειδητοποιείς πως κάποιοι άνθρωποι θα έπεφταν και στη φωτιά για να σε σώσουν, πως θα 'ναι δίπλα σου ακόμα κι αν τους ξεχάσεις;

Αν λέγεται μίσος αυτό που νιώθεις όταν φτάνεις στο αμήν με το διάβασμα, αν λέγεται μίσος αυτό που νιώθεις όταν η σχέση σου δεν απαντά στο τελευταίο σου μήνυμα, τότε πώς λέγεται αυτό που νιώθεις όταν συνειδητοποιείς πως κάποιοι άνθρωποι για τους οποίους έχεις φτύσει αίμα και έχεις δώσει την ψυχή σου σού φέρονται με το χειρότερο τρόπο;
 Έτσι σκέφτομαι ότι απλά δεν υπάρχουν κάποιες λέξεις κι όχι ότι χρησιμοποιούμε πολύ εύκολα τις υπάρχουσες. Οι καιροί, τα συναισθήματα, οι άνθρωποι, τα λόγια, όλα αλλάζουν κι εμείς προσπαθούμε να αλλάξουμε μαζί τους.

Συνειρμός

Αν το νερό είχε μάτια θα προσπαθούσε να τα κλείσει για να μη βλέπει όσα συμβαίνουν ανά τους αιώνες. Αν είχε μάτια θα δάκρυζε για όσους έπνιξε μέσα του.

 Αν το νερό είχε λογική θα είχε πάρει ήδη την εκδίκησή του απ’την αχάριστη ανθρωπότητα. Αν είχε λογική θα ήταν ό,τι πιο σοφό υπάρχει σε ολόκληρη την πλάση.

 Αν το νερό είχε στόμα θα έλεγε αλήθειες. Θα έλυνε όλα τα μυστήρια που βασανίζουν τον άνθρωπο. Γιατί όταν ο άνθρωπος έχει προβλήματα που κανείς δεν μπορεί να λύσει τα λέει στη θάλασσα. Η θάλασσα κρύβει τα μεγαλύτερα μυστικά. Έρωτες, φιλίες, φοβίες, απογοητεύσεις, αποτυχίες, φόνους.

 Αν το νερό είχε βούληση θα γινόταν το πιο ισχυρό φάρμακο.

 Αν το νερό είχε συνείδηση θα γινόταν ο πιο επικίνδυνος και ασύλληπτος δολοφόνος.

 Αν το νερό είχε ψυχή θα ευχόταν να μην υπήρχε. Πόσα να αντέξει κάτι που έχει ζήσει τόσους αιώνες, που έχει δει κάθε άνθρωπο που πέρασε από τη ζωή, που έχει αγγίξει κάθετί ζωντανό ή νεκρό, που έχει ακούσει τα μεγαλύτερα ψέματα ενώ γνωρίζει ήδη τις αντίστοιχες αλήθειες;

 Το νερό είναι αθάνατο, πανταχού παρόν. Ο καλύτερος φίλος σου και ο χειρότερος εχθρός σου. Από εσένα εξαρτάται.