Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γιορτές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γιορτές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 24 Ιανουαρίου 2011

Ήρθες πάλι, τρελό, θεότρελο καρναβάλι

  Mε αφορμή το πατρινό καρναβάλι που ξεκίνησε πριν λίγες μέρες άρχισα να σκέφτομαι την όλη ατμόσφαιρα, τι συμβαίνει κάθε χρόνο, το πώς σκέφτεται ο καθένας όταν επιλέγει τι θα ντυθεί φέτος κι άλλα πολλά. Το σίγουρο είναι ότι και φέτος θα γίνει της Πόπης με τα καρναβάλια που θα δούμε.
 Παρατηρώ, λοιπόν, ότι υπάρχουν ορισμένες στάνταρ στολές που σίγουρα θα δεις σε ένα αποκριάτικο πάρτυ:
Τα κορίτσια περιμένουν πώς και τι να φτάσουν οι απόκριες καθώς έχουν τη δυνατότητα να γδυθούν όσο πρέπει προκειμένου να υποστηρίξουν τη στολή τους.
  • Γατούλα, ποντικάκι κι άλλα μέλη του ζωικού βασιλείου: Μια κοπέλα που θέλει να αναδείξει το ναζιάρικο εαυτό της επιλέγει είτε ένα κορμάκι, είτε μικροσκοπική μπλουζίτσα και ακόμα πιο μικροσκοπικό σορτσάκι/φουστίτσα. Αυτό που σε βοηθάει να ξεχωρίσεις τι ζώο έχει ντυθεί είναι τα αυτάκια και η ουρίτσα που συνοδεύουν το υπόλοιπο outfit.
  • Νοσοκόμα: Ένα αξιοπρεπές αποκριάτικο πάρτυ έχει πάντα τη νοσοκόμα του. Αν πάθει τίποτα κανένας να μην πάει η κοπέλα να του πάρει το σφυγμό; Λέμε τώρα! Κι εδώ που τα λέμε, όλο και κάποιο έφραγμα θα πάθει κάποιος όταν η "αδελφή" έρθει μέσα στα μούτρα του με το αβυσσαλέο ντεκολτέ που ξεπροβάλλει περήφανο μέσα απ'το μισάνοιχτο άσπρο πουκάμισο με τον κόκκινο σταυρό στο στήθος.
  • Μαθήτρια: Είναι η στολή της τελευταίας στιγμής. Καρό φουστίτσα, μπλουζάκι/πουκάμισο και κορδέλα. Έτοιμη.
  • Αγγελάκι ή διαβολάκι: Αυτή κι αν είναι στάνταρ στολή. Κάθε κοπέλα που σέβεται τον εαυτό της έχει ντυθεί ή έστω έχει σκεφτεί σοβαρά το ενδεχόμενο να ντυθεί κάτι από αυτά τα δύο, ή κάτι παρεμφερές τέλος πάντων. Είναι οι πιο εφετζίδικες στολές του καρναβαλιού που πάντα (μα πάντα) κάνουν αίσθηση.
 Εν πάση περιπτώσει, το συμπέρασμα είναι πως, για κάποιο λόγο, όταν έρχεται το καρναβάλι, το γυναικείο φύλο καταβάλλεται από μια ανεξέλεγκτη επιθυμία να ικανοποιήσει έστω και πλασματικά όλα τα φετίχ του αντρικού φύλου. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, υπήρχε "φαλλική" γιορτή στην αρχαιότητα αντίστοιχη του καρναβαλιού όπου οι άντρες ντύνονταν φαύνοι και έτρεχαν γυμνοί επιδεικνύοντας στις γυναίκες τα "κάλλη" τους. Μάλλον οι ρόλοι αντιστράφηκαν.


Απ' την άλλη τα αγόρια δείχνουν να είναι πιο πολύ μέσα στο κλίμα των αποκριών. Παρ'όλα αυτά, αρκετοί επιλέγουν να κινηθούν εκ του ασφαλούς:
  • Cowboy: All time classic, πάντα καλόγουστο και στυλάτο. Οι άντρες βγάζουν το παιδικό τους απωθημένο να γίνουν Πιστολέρο, ελπίζοντας πώς με το νεροπίστολό τους θα χτυπήσουν και καμία από τις νοσοκόμες που κυκλοφορούν δεξιά κι αριστερά.
  • Γκοθάς-πανκιό-μεταλλάς-ράπερ-χίππης: Τα μουσικά ρεύματα στην ακραία μορφή τους παίρνουν μέρος στο καρναβάλι. Θέλοντας να προσδώσουν στην προσωπικότητά τους μελαγχολικά /αλήτικα /arghhh /yo /give-peace-a-chance στοιχεία αντίστοιχα επιλέγουν κάτι από αυτά τα 4. Είναι η αντίστοιχη επιλογή της τελευταίας στιγμής για τους άντρες, καθώς τα περισσότερα από αυτά που θα φορέσουν τα βρίσκουν στη ντουλάπα τους.
  • Γυναίκα: Ε, βέβαια. Κάθε χρόνο υπάρχουν και οι "καραγκιόζηδες" της παρέας που αναλαμβάνουν το χιουμοριστικό τόνο του πάρτυ. Μόνο που το αστείο έχει παλιώσει. Ωραία, έβαλες το τακούνι(μόνο οι πολύ θαρραλέοι), τη φούστα και την περούκα. Και; Το πολύ πολύ να αναρωτηθούν αν όντως έχεις ντυθεί ή αν κάνεις πιάτσα στη Συγγρού. Βρες πιο συγκεκριμένη θεματολογία. Να! Κοίτα από πάνω τις στάνταρ επιλογές των κοριτσιών κι εμπνεύσου.
 Οι άντρες λοιπόν, υποτίθεται πως αναλαμβάνουν να κρατήσουν το αστείο πνεύμα του καρναβαλιού, αλλά φαίνεται ότι έχουν στερέψει από ιδέες.
 Κι όχι μόνο άυτοί εδώ που τα λέμε. Λίγο πολύ όλοι μας έχουμε χάσει το μπούσουλα. Πού είναι η δημιουργικότητα και το χιούμορ; Το καρναβάλι πλέον δεν είναι έθιμο που μας ωθεί να αναδείξουμε τη φαντασία μας αλλά έθιμο όπου ο καθένας κρύβει τον πραγματικό του εαυτό πίσω απο ρηχές ιδέες και χιλιοειδωμένες στολές. Ποιος χαίρεται τη στιγμή που τελειώνουν οι απόκριες; Κανείς. Γιατί; Γιατί μαζί με αυτές θάβεται για ένα χρόνο η δυνατότητα του καθενός να δείξει προς τα έξω έναν άλλον εαυτό. Αν και μερικοί δεν πτοούνται... Μεταμφιέζονται όλο το χρόνο... Όσο για το φετινό Βασιλιά Καρνάβαλο; Έχω πολλούς υπόψιν μου.

Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010

The nightmare during Christmas

  Έφτασαν! Προσωπικά, φέτος δεν μου κάνει ιδιαίτερη αίσθηση η άφιξη των Χριστουγέννων. Είναι σαν να βρίσκομαι εγώ εκτός τόπου και χρόνου, ή σαν να έρχονται λάθος χρονική περίοδο. Το τελετουργικό πάντως θα το ακολουθήσω κανονικά: και τα μελομακάρονα απ' το ζαχαροπλαστείο(της γιάγιας μου έχουν ήδη τελειώσει, άντε να περιμένω πότε θα ξαναφτιάξει)θα φάω και τα νεύρα μου θα με πιάσουν όταν το φλουρί το κερδίσει (πάλι) η αδερφή μου και την καθιερωμένη βόλτα στα μαγαζιά του Αιγίου θα κάνω την παραμονή (το αν θα ψωνίσω τίποτα είναι άλλη υπόθεση).
 Συνειδητοποιώ πάντως πως είναι πολύ βολικό το ότι τα Χριστούγεννα είναι κοντά-κοντά με την Πρωτοχρονιά. Στην περίπτωση που τα Χριστούγεννα ήταν μακριά από την Πρωτοχρονιά, δεν είμαι σίγουρη αν θα γινόταν και στα δύο τέτοιο νταβαντούρι. Ίσως χανόταν η τόση "μαγεία" και η υπερβολικά γιορτινή ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων. Υποθέτω πως μαζί με το βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα. Σας αφήνω να επιλέξετε ποια η γλάστρα και ποιος ο βασιλικός.
 Όσο για την Πρωτοχρονιά... Κι άλλοι βαρυσήμαντοι στόχοι κι άλλη μελαγχολία που τελειώνουν οι γιορτές κι άλλα έξοδα κι άλλη βαβούρα... Δε λέω. Ωραία η όλη φάση με το χριστουγεννοπρωτοχρονιάτικο. Αλλά μήπως πολύ κακό για το τίποτα (σχεδόν);
 Όπως και να 'χει λοιπόν, καλά Χριστούγεννα, καλή Πρωτοχρονιά κι ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος, με υγεία και χαρά!(Πόσο πιο κλισέ να γίνω πια;)