Συναυλία των Calexico στην Αθήνα, 1-12-2012

Στοιχεία συναυλίας:
Συγκρότημα: Calexico
Support artist: Blind Pilot
Xώρος: Fuzz ( Πειραιώς και Χαμοστέρνας)
Τιμή εισιτηρίου: Προπώληση 26 ευρώ, ταμείο 30 ευρώ
Doors open: 19:00 (ώρα έναρξης 21:00)

  Ένα από τα πιο μελωδικά κι εμπνευσμένα σχήματα επέστρεψε για μια sold out συναυλία στην Αθήνα, την τελευταία της περιοδείας τους. Οι Calexico είναι ένα πολυπολιτισμικό συγκρότημα (Αμερικάνοι, Ισπανοί, Γερμανοί...χαμός) που έχει κατορθώσει να περάσει στοιχεία ανατολής και δύσης τόσο στη μουσική του όσο και στο ταμπεραμέντο που βγάζει πάνω στη σκηνή.
 Το Fuzz είναι ένας πολύ όμορφος συναυλιακός χώρος, ικανός να στηρίξει μια απαιτητική συναυλία. Βεβαίως βεβαίως, δε θα μας χάλαγε η σκηνή να ήταν λίιιιιγο ψηλότερη, διότι αφενός το ύψος μου που, ντάξει, δε με λες και σιξ φιτ τολ, αφετέρου η γκαντεμιά μου να πέφτω πίσω από κάτι ντερέκια 2,10m και η δυσκολία να κινηθείς σε τόσο κόσμο, ε, στάθηκα για κανένα εικοσάλεπτο στις μύτες των ποδιών μπας και δω τους έρμους τους Blind Pilot που κατέβαλλαν μια αξιοπρεπή προσπάθεια. Λίγο σπρωξίδι, λίγο στριμωξίδι, τα βολέψαμε πάντως.
 Οι Blind Pilot όμως δε με ξετρέλαναν. Ωραίο, δεμένο σχήμα άλλα τίποτα το καινούργιο, περίμενα κάτι καλύτερο δεδομένης της ακόλουθης ιδιαιτερότητας των Calexico. Ψιλo-αλτέρνατιβ, ψιλο-ίντυ, χιλιοακουσμένες ιδέες. Ωστόσο, ευχάριστη παρουσία επί σκηνής και οι ίδιοι φαινόταν ότι το διασκέδαζαν.
 Τελειώνουν λοιπόν το opening, φεύγουν απ'τη σκηνή και οι φωτιστές έχουν τη φαεινή ιδέα να ανάψουν κάτι εξαιρετικά φώτα που αστραποβολούν επάνω μας για κανένα μισαωράκι, μέχρι να βγουν οι Calexico επί σκηνής. Τέλος πάντων! Το καταπίνουμε.
 Οι Calexico από την άλλη μας ενθουσίασαν. Καταλάβαινες αμέσως τη διαφορά επιπέδου μεταξύ αυτών και των προηγούμενων, τόσο ορχηστρικά όσο και επικοινωνιακά. Λιτοί μουσικά και σκηνικά αλλά όχι φτωχοί, όμορφες ενορχηστρώσεις και ερμηνείες που έδειχναν επαγγελματίες που σέβονται το κοινό τους και δεν έρχονται απλά για την αρπαχτή. Όσο πλησίαζε το τέλος τόσο πιο πολύ ανέβαινε η διάθεση και όλο και πιο λάτιν γινόταν το πρόγραμμα. Όχι φθηνο-λάτιν. Αυθεντικό, μαριάτσι-λάτιν. Φοβεροί.
 Απ'τις στιγμές που θα μου μείνουν ήταν τα αλλεπάλληλα ξεσπάσματα σκηνικομουσικού χιούμορ του Burns, φυσικά οι κομματάρες Stray, Inspiracion, Victor Jara's Hands όπου σείστηκε το κλαμπ, η συνύπαρξη των δύο γκρουπ στη σκηνή και οι από κοινού εκτελέσεις στα 2 πρώτα κομμάτια του ανκόρ, καθώς και το σούπερ ασυγχρόνιστο "Να ζήσεις" που τραγουδήσαμε στον Brian (ένας τύπος του backstage που είχε γενέθλια). Ρίγη συγκίνησης λέμε! Λαϊβάρα. Πάντα τέτοια.

Local Battle of the Bands, 22-7-2011/31-7-2011, Παραλία Αιγίου

 Είχα καιρό να γράψω στο blog. Λίγο το καλοκαίρι, λίγο το μυαλό που αποσπάται από άλλα πράγματα, νομίζω δικαιολογείται η απουσία μου από το διαδικτυακό "αρθρολόγιο".

 Την αφορμή για να γράψω μου την έδωσε μια από τις εκδηλώσεις του φετινού καλοκαιριού στο Αίγιο. 4 συναυλίες με ροκ(από soft μέχρι hard προς αποφυγή παρεξηγήσεων)-alternative αλλά και reggae και πολλά άλλα είδη στα πλαίσια του "Local Battle of the Bands" μας έβγαλαν από την πολιτιστική ρουτίνα του Αιγίου που αν μη τι άλλο είναι κατά μεγάλο ποσοστό δημοτική-λαϊκή-σκυλάδικη-πανηγυριώτικη.

 Στοιχεία εκδήλωσεων

Ημερομηνία: Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Συγκροτήματα: No Name, Uno mas Uno, One Hour Late, Fahrenheit, 3Fold Pain, Over Balance, Project

Γενικές εντυπώσεις: Παρατηρήθηκε ευρεία γκάμα στην επιλογή μουσικής των συγκροτημάτων. Ο ήχος αρχικά είχε κάποια προβλήματα, αργότερα διορθώθηκαν όμως. Πολύ φιλότιμη προσπάθεια από τα ερασιτεχνικά συγκροτήματα, κάποια απ'αυτά -κατά την ταπεινή μου άποψη- ήταν πολύ καλά με καλούς μουσικούς και ωραίες φωνές. Ωραία έπαιξαν όμως και τα ημιεπαγγελματικά σχήματα. Ξεχώρισαν οι 3Fold Pain κατά γενική ομολογία, καθώς ο ήχος τους ήταν σίγουρος, κατασταλαγμένος και ο frontman τους ιδιαίτερα επικοινωνιακός.



Οι No Name επί σκηνής.



Ημερομηνία: Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Συγκροτήματα:  Magic Aces, Eπιτόπου (Επί τόπου γράφει το πρόγραμμα. Εγώ για κάποιο λόγο άκουσα Επιτοπέως. Μπορεί και να λανθάνω.), White Waves, TNT, Tρίτη Εποχή, Los Dos o Mas



Γενικές εντυπώσεις: Παρόμοια στυλ, αλλά εξίσου καλές μπάντες. Επίσης πολύ δουλεμένα κομμάτια, καλές διασκευές αλλά και περισσότερα τραγούδια των ίδιων των συγκροτημάτων από την προηγούμενη εβδομάδα. Οι "Τρίτη Εποχή" έδειξαν ότι δουλεύουν μαζί πολύ καιρό, ο ήχος τους ήταν πολύ δεμένος και φαινόταν η μουσική χημεία. Όλες οι μπάντες πάντως έκαναν σπουδαία δουλειά και εκτονώθηκαν πάνω στη σκηνή.

Σήμερα στις 9 και κάτι, πάντα στην παραλία Αιγίου, παίζουν οι Playground Noise και αύριο οι Monostyle και oι Pavida Somnia. Αναμένονται δύο εξίσου όμορφες βραδιές με τις προηγούμενες και ελπίζουμε ο Δήμος Αιγίου να οργανώνει πάντα ανάλογα events.

Συναυλία των Unkle στην Αθήνα, 9-4-2011.

Στοιχεία συναυλίας:
Συγκρότημα: U.N.K.L.E.
Support artist: Zebra Tracks
Χώρος: Vox (Iερά Οδός)
Τιμή εισιτηρίου: 30 ευρώ
Doors open: 20:30

  Περίμενα αρκετά ανυπόμονα τη συναυλία αν και υπάρχουν καλλιτέχνες που θα ήθελα πολύ περισσότερο να παρακολουθήσω live. Παρ' όλ' αυτά, οι UNKLE έχουν κάτι το ιδιαίτερο, μουντό και "ταξιδιάρικο" ταυτόχρονα. Στο χώρο φτάσαμε ακριβώς την ώρα που αναγραφόταν στο εισιτήριο. 5 λεπτά αργότερα οι πόρτες άνοιξαν και το κοινό μπήκε στο κέντρο. Η αλήθεια είναι πως, όταν έμαθα ότι θα παίξουν στο Vox ξαφνιάστηκα δυσάρεστα. Κράταγα τις επιφυλάξεις μου όμως. Τελικά ο χώρος διέψευσε κι εμένα και πολλούς άλλους. Με εξαίρεση την αφίσα του Τερζή απ'έξω που ήταν, όπως και να το κάνουμε, παράταιρη, μέσα ήταν διαμορφωμένο κατάλληλα για ένα καλό οπτικοακουστικό show. Highlight: Οι ομπρέλες-φωτιστικά στην οροφή.
 Πιάσαμε την πλεονεκτικότερη θέση, στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου, φάτσα φόρα το κοινό και η σκηνή σε όλη της την έκταση, ενώ ταυτόχρονα ένιωθες πολύ κοντά στους καλλιτέχνες. Περίπου μια ώρα μετά, εμφανίστηκαν οι Zebra Tracks. Το συγκρότημα αυτό δεν το είχα καν ακουστά. Ξεσήκωσαν αρκετά, ωραία εμφάνιση, τα τραγούδια τους όμως δε σού έμεναν και θύμιζαν πιο ερασιτεχνική προσπάθεια, κάτι όχι απαραίτητα κακό βέβαια. Δεν ήταν άσχημοι πάντως.
 Αφού τελείωσαν οι Zebra Tracks, έγινε ένα σχετικό sound check και στήσιμο της σκηνής. Λίγη ώρα αργότερα, ξεκίνησε η μουσική και τα εφέ στην οθόνη και εμφανίστηκε το συγκρότημα. 4 άτομα επι σκηνής, πολύ δυναμικές παρουσίες σε μια καλοστημένη συναυλία. Τα εφέ θα μπορούσαν να είναι κάπως καλύτερα, με μεγαλύτερη ποικιλία και ο ήχος λίγο πιο καθαρός. Δεν μάς πείραξε και ιδιαίτερα όμως, παραήταν εντυπωσιακοί οι ίδιοι και η μουσική τους για να δοθεί βάση σε αυτά. O κόσμος ήταν ενθουσιώδης, συμμετείχε και αποτέλεσε σημαντικότατο μέρος της συναυλίας. Οι UNKLE έπαιξαν όλα τα "σουξέ" (βλέπε Burn my Shadow, Lonely souls), ευχαρίστησαν το ελληνικό κοινό με ιδιαίτερη θέρμη και έκλεισαν τη συναυλία με ένα encore τριών τραγουδιών, με τελευταίο το In a State.
 Αν σάς δοθεί ευκαιρία να τους δείτε, μην τους χάσετε. Αξίζουν πραγματικά.